เคล็ดรักษาศิริ: มงคลที่แลกมาด้วยเศียรกบิลพรหม และตำนานวันสงกรานต์

เคล็ดรักษาศิริ: มงคลที่แลกมาด้วยเศียรกบิลพรหม และตำนานวันสงกรานต์
ในช่วงที่บรรยากาศสงกรานต์ยังไม่จางหาย หลายท่านคงเริ่มกลับเข้าสู่โหมดการทำงานกันแล้ว ก็ขออำนวยพรให้ทุกท่านผ่านพ้นปีใหม่ไทยนี้ไปได้อย่างมีความสุขนะครับ ไหนๆ ก็ยังอยู่ในช่วงเทศกาล ผมเลยอยากหยิบยก "เรื่องเล่า" ที่เข้ากับบรรยากาศมาฝากกัน และแน่นอนว่าระดับผมแล้ว จะเล่าแค่สนุกอย่างเดียวคงไม่พอ ต้องเป็นการ "เอาของเก่ามาเล่าใหม่" ให้ลึกซึ้งกว่าเดิมครับ

ศาสตร์แห่งการรักษา "ศิริ" ของคนเล่นของ
สำหรับคนที่สนใจในสายไสยเวทย์อาคม ส่วนใหญ่คงทราบกันดีอยู่แล้วว่า หากอยาก "เรียนวิชาให้ขลัง" หรือ "ถือของให้ขึ้น" โบราณท่านย้ำนักย้ำหนาว่าต้อง รักษาศิริ ให้อยู่กับตัวให้ได้ ซึ่งจุดสถิตของศิริจะเปลี่ยนไปตามเวลา ดังนี้ครับ:

ตอนเช้า: ศิริอยู่ที่ "ใบหน้า" โบราณจึงให้ล้างหน้าให้สดใสรับอรุณ
ตอนบ่าย: ศิริย้ายมาอยู่ที่ "หน้าอก" ท่านจึงให้เอาน้ำลูบอก (บางตำราว่าให้อาบน้ำ) เพื่อดับกระหายสลายความร้อน
ตอนเย็น: ศิริย้ายมาอยู่ที่ "เท้า" ท่านจึงกำชับให้ล้างเท้าให้สะอาดก่อนเอนตัวลงนอน

เคล็ดลับเพิ่มเติม: ฉบับอีสานล้านช้าง
ทางฝั่งอีสานล้านช้างมีกุศโลบายที่น่ารักมากครับ โบราณท่านว่าก่อนนอนให้เตรียมน้ำสะอาดไว้สองแห่ง (หากมีดอกไม้กลิ่นหอมลอยไปด้วยจะดีมาก) โดยวางไว้ที่ "หัวเตียง" และ "ปลายเท้า" * ในเชิงความเชื่อ: เป็นการแสดงความเคารพต่อเทวดาที่มาเยี่ยมเยือนยามหลับ เมื่อท่านเห็นความใส่ใจ ท่านจะอำนวยพรให้เรามากกว่าคนทั่วไป ตื่นมาให้ดื่มหรือล้างหน้าด้วยน้ำหัวเตียง ส่วนน้ำปลายเท้าใช้ล้างมือและเท้าก่อนเริ่มวันใหม่

ในเชิงวิทยาศาสตร์: นี่คือการเพิ่มความชุ่มชื้นในอากาศ ไม่ให้ห้องนอนแห้งเกินไป กลิ่นหอมจากดอกไม้ช่วยให้ระบบประสาทผ่อนคลาย (Aromatherapy) ทำให้หลับลึกและตื่นมาสดชื่นนั่นเองครับ

เดิมพันวิปลาส: ความลับสวรรค์ที่แลกด้วย "ชีวิต"
หลายคนอาจมองว่าการล้างหน้าลูบอกเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่รู้ไหมครับว่าเคล็ดลับนี้มีที่มาจากการเดิมพันที่สูงค่าที่สุดในตำนานสงกรานต์!

เรื่องเริ่มต้นจาก "ธรรมบาลกุมาร" เด็กอัจฉริยะวัย ๗ ปี ผู้เจนจบไตรเพทและฟังภาษานกออก จนเป็นที่นับถือของคนทั้งแคว้น แต่ตามสัจธรรมที่ว่า "ทำดีได้แต่อย่าเด่นจะเป็นภัย" ความเก่งกาจนี้ไปเข้าหู "

ท้าวกบิลพรหม" จนนำไปสู่การทดสอบปัญญา

กบิลพรหมถามปัญหา ๓ ข้อที่เป็นความลับสวรรค์ (ในขณะนั้น) ว่า "ศิริของมนุษย์ในรอบวันอยู่ที่ใด?" โดยมีเดิมพันว่า:

"หากกุมารตอบได้ กบิลพรหมจะตัดเศียรตัวเองยอมรับนับถือ แต่หากตอบไม่ได้ กุมารต้องถวายเศียรเป็นเครื่องบูชายัญ!"

พลิกชะตาด้วย "ภาษานก"
เวลาผ่านไป ๗ วัน กุมารธรรมบาลเกือบจะถอดใจเตรียมรับความตาย จนกระทั่งไปนอนพักใต้ต้นตาลและบังเอิญได้ยิน นกอินทรีผัวเมีย คุยกัน นกตัวผู้เผลอคายความลับสวรรค์เรื่องที่สถิตของศิริ (หน้า-อก-เท้า) ให้ตัวเมียฟังเพราะคิดว่ายังไงกุมารก็ต้องตายและพวกตนจะได้กินเนื้อแน่นอน

กุมารธรรมบาลจึงนำคำตอบนั้นไปชนะเดิมพันในวันรุ่งขึ้น ท้าวกบิลพรหมผู้รักษาคำสัตย์จึงเรียกธิดาทั้ง ๗ (นางสงกรานต์) มารองรับเศียรของตนไว้ เพราะเศียรของพรหมนั้นมีฤทธิ์เป็นไฟประลัยกัลป์ หากตกถึงพื้นดินจะเกิดภัยพิบัติใหญ่หลวง จึงเป็นที่มาของการแห่เศียรท้าวกบิลพรหมในวันสงกรานต์ของทุกปี

บทสรุปจากผู้เขียน
ข้อสังเกตอย่างหนึ่งคือ ในวันที่ ๑๔ เมษายน ซึ่งถือเป็นวันแห่เศียรกบิลพรหม ตามสถิติมักจะเป็นวันที่อากาศร้อนจัด ดินแล้ง ฟ้าร้อนที่สุด พ้องกับความเชื่อเรื่องความร้อนแรงของเศียรพรหมพอดิบพอดีครับ

ดังนั้น "เคล็ดการรักษาศิริ" ที่เราอ่านเจอกันทุกวันนี้ ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ นะครับ แต่มันคือปัญญาที่แลกมาด้วยชีวิตของจอมเทพและมหาปราชญ์ในตำนาน รักษามันไว้เถอะครับ ไม่เสียหลาย... หากไม่สะดวกอาบน้ำตอนบ่าย แค่ใช้ผ้าชุบน้ำเย็นเช็ดหน้าอกให้ชื่นใจ ก็ถือว่าเราได้รักษา "มงคล" ไว้กับตัวแล้วครับ